Anticonceptie

Oostvaardersplassen.org

DE NIEUWE WILDERNIS?


Ontdek hier de harde werkelijkheid over dit unieke natuurreservaat in Flevoland.

 

Entdecken Sie hier die harte Realität dieses einzigartigen Naturschutzgebietes in Flevoland

Dier algemeen
Oostvaardersplassen

De mogelijkheden van populatiebeheer d.m.v. anticonceptie op de Oostvaardersplassen


Omheiningen rond parken leiden tot populatieproblemen

In tegenstelling tot bijvoorbeeld in de USA zijn alle nationale parken in Zuid-Afrika omheind, dat is daar wettelijk verplicht. Dieren, met uitzondering van vogels en soms kleine dieren, kunnen de parken niet in of uit.

Wanneer er een hek om een natuurpark staat, dan heeft dat een negatieve invloed op het ecologisch evenwicht (als men dan nog van een ecologisch evenwicht kan spreken), zelfs al zijn die nationale parken honderden keren groter dan de parken in Nederland. Zo is het Krugerpark bijna 20.000 km2 groot, de Oostvaardersplassen zijn nog geen 60 m2 groot en bovendien is nog geen 1/3 in de Oostvaardersplassen toegankelijk voor de grote grazers, en zelfs in dat gebied kunnen de grote grazers zich niet overal vrij bewegen.


Vanwege hun grootte hebben volwassen olifanten weinig te duchten van grote predatoren zoals leeuwen, waardoor de populatie van deze dieren in de afgesloten parken blijft groeien.

Het gevolg is dat de olifanten de vegetatie in het park vernielen, met kaalslag als gevolg. Overbevolking schaadt de olifanten en de rest van het wild dat in het park leeft. Het probleem met de olifanten in Zuid-Afrika is te vergelijken met de problemen die als wij in Nederland hebben met de heckrunderen, edelherten en konikpaarden in de Oostvaardersplassen.

edelhert Oostvaardersplassen

 

De olifant behoort tot een bedreigde diersoort, daarom heeft men er in het verleden voor gekozen om het teveel aan dieren, ondanks de hoge kosten, over te plaatsen naar nabijgelegen natuurreservaten.  Inmiddels zijn alle nabijgelegen natuurreservaten voorzien, dus kon men hier niet mee doorgaan.

Daarna is men gaan experimenteren met verschillende vormen van anticonceptie. Verschillende methoden hadden niet het gewenste resultaat of hadden ongewenste bijwerkingen.

 

Proeven met het PZP-vaccin

In 1996 is men in het Zuid-Afrikaanse Kruger park begonnen met veldproeven met het PZP-vaccin (porcine zona pellucida) nadat dit op 2 olifantenkoeien in dierentuinen was getest. Het vaccin stimuleert de vorming van antilichamen die de bevruchting van eicellen voorkomt.

In eerste instantie vielen de resultaten tegen, maar uiteindelijk had men in het Krugerpark als resultaat dat het PZP-vaccin bij 80% van de behandelde olifantenkoeien werkte.

Men heeft dit middel ook uitgeprobeerd in het Makalali-reservaat, een kleiner reservaat (220 km2) ten westen van het Krugerpark. Uiteindelijk heeft men daar kunnen bereiken dat er geen populatietoename meer was, het vaccin had daar een werking van 100%. Het anticonceptievaccin PZP is dus een succes te noemen. PZP-behandeling wordt nu al bij meer dan 100 verschillende zoogdiersoorten toegepast.

 

Wat is PZP?

PZP is een niet-hormonale vorm van anticonceptie, daarmee heeft het als voordeel dat restanten van hormonen niet in de voedselketen terecht kunnen komen die de vruchtbaarheid van andere dieren kunnen beïnvloeden. De werking van PZP is te vergelijken met ziektepreventie d.m.v. vaccinatie. Bij de behandelde dieren is de werkzaamheid ongeveer 90%.

De zona pellucida is een membraan dat om de eicellen gaat zitten. Wanneer het PZP-immuunanticonceptie middel wordt geïnjecteerd, produceert het dier antilichamen die zorgen dat de spermacellen de eicellen niet kunnen bereiken, waardoor zwangerschap onmogelijk wordt.

Het vaccin kan normaal geïnjecteerd worden, maar kan ook eenvoudig gegeven worden door middel van darts. De darts die worden gebruik zijn ongeveer 7 cm lang en hebben een naald die zo dun is als een injectienaald, dieren worden dus niet verwond. Na het injecteren springt de dart weer uit het lichaam. Het voordeel is dat de dieren niet gevangen hoeven te worden, dat voorkomt stress.

Er wordt nog onderzocht of PZP toegediend kan worden via voedsel.

Wanneer het dier tijdens de vaccinatie al drachtig is, heeft het vaccin totaal geen invloed op de zwangerschap en ook niet op het nog ongeboren jong. Het is ook dan volkomen veilig. Het middel heeft verder geen bijwerkingen.

Wanneer men stopt met het toedienen, kunnen de dieren gewoon weer drachtig worden.

De behandelingen met PZP zijn relatief goedkoop.

Kort gezegd, PZP is effectief, goedkoop, biedt geen gevaar voor de mens en is niet schadelijk voor dieren en het milieu.

 

Uit onderzoek blijkt dat vrouwtjes herten die door PZP-behandeling geen reekalfjes hebben gebaard meer wegen en daardoor in een betere conditie de winter ingaan dan de onbehandelde vrouwtjesdieren. Ook zijn er aanwijzingen dat dominantie mannetjes na de eerste oestruscyclus van de vrouwtjes hun fokrechten opgeven en die geven aan jonge mannetjes, waardoor het energiegebruik wordt verdeeld tussen oudere en jongere edelhertenmannetjes, zodat geen enkel dier tijdens de bronst volledig uitgeput raakt.

Bij behandelde paarden is gebleken dat zij langer leven en op hogere leeftijd gezonder zijn.

 

PZP zorgt er alleen voor dat er geen nieuwe aanwas komt en daarom zal men niet direct resultaat zien in de populatiegrootte. Maar na verloop van tijd zal de populatie wel kleiner worden door sterfte, want geen enkel dier heeft natuurlijk het eeuwige leven.

Hoe snel de populatie af zal nemen is van vele factoren afhankelijk en is daarom niet te voorspellen.

In Kismet-Lonelyville op Fire Island was de hertenpopulatie na 10 jaar behandeling met 45% gedaald.

In Gaithersburg, Maryland, was na 2-3 jaar de populatie met 20% afgenomen.

Ook in de Oostvaardersplassen zal het probleem van overbegrazing met PZP-behandeling niet in één seizoen opgelost zijn, dat zal vele jaren kunnen duren. Maar deze tijd zal men kunnen overbruggen door dieren in tijden van voedselschaarste bij de voeren. Men heeft er meerdere decennia over gedaan om het gebied te ruïneren, dus is er ook geen reden om alles in één seizoen op te willen lossen.

 

Waarom zou men PZP boven de jacht moeten verkiezen?

Jacht zorgt voor veel stress bij dieren, vooral voor de dieren die bejaagd worden (blijkt uit een Engels wetenschappelijk onderzoek). Niet alleen de bejaagde dieren ervaren veel stress, ook andere dieren die in de nabijheid leven, denk daarbij vooral aan de vogels die bij elk schot op zullen vliegen (ook wanneer er een demper gebruikt wordt). Dit kost de dieren onnodig veel energie, energie die ze broodnodig hebben om te overleven.

Bovendien is jacht geen duurzame oplossing. In de praktijk blijkt dat de aanwas van jonge dieren gemiddeld even groot is als het aantal dieren dat daarvoor is afgeschoten. De populatiegrootte zal daardoor na veel jaren niet veel veranderen. Dat betekent dat men elk jaar weer tot afschot over zal moeten gaan, met elk jaar de daarbij behorende stress.

Anticonceptie is niet alleen een veel diervriendelijker oplossing dan de jacht, het zorgt voor minder stress en is ook een betere oplossing voor op de langere termijn.

 

U kunt ons ook volgen op Facebook of op Twitter

 

© Copyright Oostvaardersplassen.org. Overname van (gedeeltelijke) teksten en afbeeldingen is niet toegestaan! Het delen van links op sociale media of websites wordt erg op prijs gesteld.

Anticonceptie in de Oostvaardersplassen met een PZP-vaccin
Heeft de beleidslijn van de provincie Flevoland over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen werkelijk als doel het dierenwelzijn te verbeteren? Wanneer men het beleid over het bijvoeren van konikpaarden, heckrunderen en edelherten kritisch doorleest, dan lijken andere motieven dan het dierenwelzijn de boventoon te voeren.
Frans Vera vertelt vol trots dat hij illegaal konikpaarden en heckrunderen heeft uitgezet in de Oostvaardersplassen. Het 'hands-off' beleid zorgde ervoor dat de grootste doodsoorzaak bij de grote grazers de hongerdood werd, Dit is een fragment uit de Canadese documentaire “Manufacturing the Wild” uit 2015.
Speciaal voor Frans Vera, Han Olff, Partij voor de Dieren, Dierbaar Flevoland en anderen die geloven in het fabeltje dat er sprake is van oernatuur en natuurlijke processen in de Oostvaardersplassen.
Het afschieten van de 1830 edelherten in de Oostvaardersplassen verloopt chaotisch. De edelherten worden door de boswachters van SBB alle kanten opgejaagd. Ook de konikpaarden zijn gestrest.
In de Statenvergadering van Flevoland zijn diervriendelijke moties over de Oostvaardersplassen weggestemd, zelfs door de PvdD. Men kiest voor het afschieten van de edelherten. Hierdoor is er een massaslachting in gang gezet.
De Oostvaardersplassen (OVP) zijn van oorsprong een vogelgebied. Vanwege de vele vogels, waaronder vele zeldzame vogels, is dit natuurgebied aangewezen als Natura 2000-gebied. De OVP is niet aangewezen als natura 2000-gebied vanwege de grote grazers!  De grote hoeveelheden konikpaarden, heckrunderen en edelherten hebben er voor gezorgd dat veel struiken en plantensoorten zijn verdwenen, dit heeft een negatieve invloed op de vogelstand
In de Oostvaardersplassen waren omstanders getuige hoe een boswachter van Staatsbosbeheer de onderkaak van een edelhert aan flarden schoot. Vervolgens reed de schutter zonder naar het creperende hert om te kijken weg. Het dier heeft hierdoor onnodig lang moeten lijden. Geen enkele aanwezige boswachter bekommerde zich over het pijnlijdende hert.
In de Oostvaardersplassen worden de populaties konikpaarden, edelherten en heckrunderen niet op een natuurlijke manier gereguleerd door predatoren zoals wolven, waardoor er een overpopulatie is ontstaan. Er zijn mensen (ja zelfs ecologen) die denken dat het uitzetten van wolven in de Oostvaardersplassen de oplossing kan zijn.
De bedenkers van Oostvaardersplassen en SBB vergelijken de OVP vaak met de Serengiti. Maar zijn de Oostvaardersplassen daar wel mee te vergelijken?
De bedenkers en de beheerder SBB brengen het zo alsof de Oostvaardersplassen één groot paradijs is. Ze beweren dat dit oernatuur is. Maar de werkelijkheid is het een incompleet ecosysteem met veel dierenleed.
De bronstperiode vergt veel van de mannelijke edelherten in de Oostvaardersplassen. Tijdens de bronst eten de mannetjes nauwelijks iets. Na de bronst kan het lichaamsgewicht wel tot 30% zijn afgenomen. Er zal dan ook veel voedsel aanwezig moeten om voldoende vetreserves op te bouwen voor de winter. Na de bronst wil provincie Flevoland 2/3 van de edelherten af gaan schieten, wat gepaard gaat met veel stress.
Persbericht dat de gedeputeerde staten van de provincie heeft gepubliceerd over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen

WEBWINKEL

Natuur in Mensenhand - Martin Drenthen
Natuur in Mensenhand - Martin Drenthen
Bestel hier
Heibel in de Polder -  Roelke Posthumus
Heibel in de Polder - Roelke Posthumus
Bestel hier
Onder dieren - Ton Lemaire
Onder dieren - Ton Lemaire
Bestel hier
Speld in hooiberg, Oostvaardersplassen