bijvoederbeleid

Oostvaardersplassen.org

DE NIEUWE WILDERNIS?


Ontdek hier de harde werkelijkheid over dit unieke natuurreservaat in Flevoland.

 

Entdecken Sie hier die harte Realität dieses einzigartigen Naturschutzgebietes in Flevoland

Dier algemeen
Oostvaardersplassen

Het bijvoederbeleid van de provincie Flevoland lijkt op een wassen neus

 

Heeft de beleidslijn van de provincie Flevoland over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen werkelijk als doel het dierenwelzijn te verbeteren? Wanneer men het beleid over het bijvoeren van konikpaarden, heckrunderen en edelherten kritisch doorleest, dan lijken andere motieven dan het dierenwelzijn de boventoon te voeren.

 

In een persbericht van 18 december 2018 van de provinciale staten staat dat zij Staatsbosbeheer hebben verzocht de konikpaarden en heckrunderen te gaan bijvoeren bij aantoonbaar voedselgebrek.

Wanneer er sprake is van aantoonbaar voedselgebrek, is de beleidslijn van de provincie Flevoland nogal vaag.

Wie bepaalt er namelijk wanneer er aantoonbaar voedselgebrek is?

Bijvoeren grote grazers Oostvaardersplassen

De inzet van gedeputeerde staten zou zijn dat er zo veel mogelijk heckrunderen in voldoende conditie deze winter doorkomen. Dit om te zorgen dat er een levensvatbare populatie wordt behouden, omdat er niet meer zoveel heckrunderen in de Oostvaardersplassen zijn (gevaar op inteelt).

En nu komt het: Staatbosbeheer zelf moet de conditie van de heckrunderen monitoren. Ook wanneer er voedseltekort dreigt moet Staatsbosbeheer dit melden aan de provincie.

Hetzelfde geldt voor konikpaarden, daar bepaald Staatsbosbeheer, in samenspraak met instanties, over de hoeveelheid voedsel dat nodig is om de konikpaarden in goede conditie te houden. Staatsbosbeheer moet zich hierover laten adviseren door deskundigen. Welke deskundigen? Lees goed: “Waaronder de veterinaire commissie van Staatsbosbeheer zelf!”

 

Staatbosbeheer heeft dus een hele grote vinger in de pap voor als er beslist moet worden of er wel of niet bijgevoerd gaat worden. Dezelfde Staatsbosbeheer die er nooit een geheim van heeft gemaakt dat zij fel tegen het bijvoeren zijn. Staatsbosbeheer vindt namelijk dat er niet ingegrepen mag worden, omdat men de natuur in de Oostvaardersplassen zijn gang moet laten gaan. Creperen en sterven van de honger horen volgens SBB bij de natuurlijke processen, ook in een afgesloten gebied, zoals de Oostvaardersplassen, waar een incompleet ecosysteem is.

De kans is daarom ontzettend klein dat Staatsbosbeheer besluit dat het nodig is om bij te voeren, zij zullen dit in ieder geval zo lang mogelijk proberen uit te stellen (zoals zij bij alles trachten te doen dat dat niet in hun hands-off beleid van de OVP past).

Als het aan Staatsbosbeheer ligt worden er geen dieren bijgevoerd en zullen er komende winter weer dieren creperen van de honger. Een beleid over bijvoeren waarin vooral Staatsbosbeheer de vinger in de pap heeft in plaats van onafhankelijke deskundigen is daarom ook een wassen neus.

 

Het bijvoeren van de edelherten in de Oostvaardersplassen is een verhaal apart.

Op grond van de Wet natuurbescherming mogen in het wild levende edelherten niet (bij)gevoerd worden. Dit beleid geldt ook voor de Oostvaardersplassen, de provincie Flevoland dient zich uiteraard dan ook aan deze wet te houden. Maar gelukkig zijn er omstandigheden dat de provincie ontheffingen kan verlenen zodat er wel bijgevoerd kan worden.

Namelijk:

 

A. bij bijzondere weersomstandigheden en

B. bij een tijdelijk natuurlijk voedseltekort waarbij het dierenwelzijn in het geding is.

 

Je zou dus denken dat er niets aan de hand is, dat er niets in de weg staat om bij voedselschaarste bij te gaan voeren. Want volgens punt B kan de provincie ontheffing verlenen als er een voedseltekort is en het dierenwelzijn in het geding is, dus er zal geen enkele redenen zijn om de edelherten in de Oostvaardersplassen honger te laten lijden.

Maar er staat iets heel opmerkelijks in dit bijvoerbeleid van de provinciale staten.

PS geeft namelijk pas een ontheffing om edelherten bij te voeren als het aantal onder de grens van 490 is gedaald. In dezelfde alinea staat ook nog dat er voor edelherten een ontheffing is verleend voor vroeg-reactief afschot, dit om het welzijn van dieren in het gebied te waarborgen.

 

De bedoeling is om de edelhertenpopulatie in de Oostvaardersplassen terug te brengen naar 490 dieren, daarvoor moeten er ruim 1800 edelherten worden afgeschoten. Op 10 december 2018 is men hiermee begonnen.

Onder normale omstandigheden zal men in het begin van de jachtseizoen makkelijker meer edelherten kunnen schieten dan later in het seizoen. Ten eerste omdat het er meer zijn, ten tweede omdat zij nog niet zo schuw zijn omdat zij nog niet zo bekend zijn met de gevolgen van het schieten. Wanneer men begint met afschieten, zullen de herten snel leren dat er soortgenoten om hen heen worden doodgeschoten, de edelherten zullen daarom sneller gaan vluchten zich eerder gaan verschuilen, wat dus als gevolg heeft dat zij moelijker bereikbaar zijn voor de schutters van Staatsbosbeheer.

De woordvoerder van Staatsbosbeheer beweerde precies het tegenovergestelde op het moment toen men was begonnen met het afschot. De herten waren volgens haar toen nog in goede conditie waardoor zij makkelijker konden vluchten en zouden later in het (afschot)seizoen zwakker worden en dan makkelijker te schieten zijn.

Het niet bijvoeren van de edelherten  -ook als de omstandigheden slecht zijn-  totdat het gewenste aantal van 490 is bereikt behoort dan waarschijnlijk ook tot de strategie, om zo later in het seizoen makkelijk de sterk verzwakte dieren af te kunnen schieten.

 

Voor de herten is het hele beleid alles behalve dan diervriendelijk. Men laat de dieren evenals de vorige jaren bewust creperen van de honger totdat ze zo zwak zijn dat ze makkelijk afgeschoten kunnen worden. In plaats van vroeg-reactief beheer wordt het dan laat-reactief beheer. Pas afschieten na een lange lijdensweg. Een beheer dat niet gericht is op het dierenwelzijn, maar puur gericht is om zo makkelijke mogelijk de doelstelling van het aantal van 490 edelherten te halen.

 

U kunt ons ook volgen op Facebook of op Twitter

 

© Copyright Oostvaardersplassen.org. Overname van (gedeeltelijke) teksten en afbeeldingen is niet toegestaan! Het delen van links op sociale media of websites wordt erg op prijs gesteld.

Anticonceptie in de Oostvaardersplassen met een PZP-vaccin
Heeft de beleidslijn van de provincie Flevoland over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen werkelijk als doel het dierenwelzijn te verbeteren? Wanneer men het beleid over het bijvoeren van konikpaarden, heckrunderen en edelherten kritisch doorleest, dan lijken andere motieven dan het dierenwelzijn de boventoon te voeren.
Frans Vera vertelt vol trots dat hij illegaal konikpaarden en heckrunderen heeft uitgezet in de Oostvaardersplassen. Het 'hands-off' beleid zorgde ervoor dat de grootste doodsoorzaak bij de grote grazers de hongerdood werd, Dit is een fragment uit de Canadese documentaire “Manufacturing the Wild” uit 2015.
Speciaal voor Frans Vera, Han Olff, Partij voor de Dieren, Dierbaar Flevoland en anderen die geloven in het fabeltje dat er sprake is van oernatuur en natuurlijke processen in de Oostvaardersplassen.
Het afschieten van de 1830 edelherten in de Oostvaardersplassen verloopt chaotisch. De edelherten worden door de boswachters van SBB alle kanten opgejaagd. Ook de konikpaarden zijn gestrest.
In de Statenvergadering van Flevoland zijn diervriendelijke moties over de Oostvaardersplassen weggestemd, zelfs door de PvdD. Men kiest voor het afschieten van de edelherten. Hierdoor is er een massaslachting in gang gezet.
De Oostvaardersplassen (OVP) zijn van oorsprong een vogelgebied. Vanwege de vele vogels, waaronder vele zeldzame vogels, is dit natuurgebied aangewezen als Natura 2000-gebied. De OVP is niet aangewezen als natura 2000-gebied vanwege de grote grazers!  De grote hoeveelheden konikpaarden, heckrunderen en edelherten hebben er voor gezorgd dat veel struiken en plantensoorten zijn verdwenen, dit heeft een negatieve invloed op de vogelstand
In de Oostvaardersplassen waren omstanders getuige hoe een boswachter van Staatsbosbeheer de onderkaak van een edelhert aan flarden schoot. Vervolgens reed de schutter zonder naar het creperende hert om te kijken weg. Het dier heeft hierdoor onnodig lang moeten lijden. Geen enkele aanwezige boswachter bekommerde zich over het pijnlijdende hert.
In de Oostvaardersplassen worden de populaties konikpaarden, edelherten en heckrunderen niet op een natuurlijke manier gereguleerd door predatoren zoals wolven, waardoor er een overpopulatie is ontstaan. Er zijn mensen (ja zelfs ecologen) die denken dat het uitzetten van wolven in de Oostvaardersplassen de oplossing kan zijn.
De bedenkers van Oostvaardersplassen en SBB vergelijken de OVP vaak met de Serengiti. Maar zijn de Oostvaardersplassen daar wel mee te vergelijken?
De bedenkers en de beheerder SBB brengen het zo alsof de Oostvaardersplassen één groot paradijs is. Ze beweren dat dit oernatuur is. Maar de werkelijkheid is het een incompleet ecosysteem met veel dierenleed.
De bronstperiode vergt veel van de mannelijke edelherten in de Oostvaardersplassen. Tijdens de bronst eten de mannetjes nauwelijks iets. Na de bronst kan het lichaamsgewicht wel tot 30% zijn afgenomen. Er zal dan ook veel voedsel aanwezig moeten om voldoende vetreserves op te bouwen voor de winter. Na de bronst wil provincie Flevoland 2/3 van de edelherten af gaan schieten, wat gepaard gaat met veel stress.
Persbericht dat de gedeputeerde staten van de provincie heeft gepubliceerd over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen

WEBWINKEL

Natuur in Mensenhand - Martin Drenthen
Natuur in Mensenhand - Martin Drenthen
Bestel hier
Heibel in de Polder -  Roelke Posthumus
Heibel in de Polder - Roelke Posthumus
Bestel hier
Onder dieren - Ton Lemaire
Onder dieren - Ton Lemaire
Bestel hier
Speld in hooiberg, Oostvaardersplassen