verhongeren

Oostvaardersplassen.org

DE NIEUWE WILDERNIS?


Ontdek hier de harde werkelijkheid over dit unieke natuurreservaat in Flevoland.

 

Entdecken Sie hier die harte Realität dieses einzigartigen Naturschutzgebietes in Flevoland

Dier algemeen
Oostvaardersplassen

Bijvoeren ondervoede dieren kan schadelijk zijn, daarom is op tijd bijvoeren noodzakelijk

 

Tot voor 12 jaar geleden werkte ik fulltime in een dierenasiel, het kwam toen wel eens voor dat we ernstig ondervoede dieren binnen kregen, meestal waren dit dieren die in beslag waren genomen omdat de eigenaren niet goed voor ze zorgden.

Men is snel geneigd deze dieren volop te eten te geven, zodat zij zo snel mogelijk weer op gewicht komen, maar dit is niet verstandig.

Ondervoede dieren (en ook mensen) die ineens teveel eten krijgen kunnen slachtoffer worden van refeeding syndrome, dit is een metabole (= m.b.t. stofwisseling) aandoening die kan leiden tot epileptische aanvallen, hartstoornissen, coma en zelfs de dood.

Het advies van de dierenarts was toen om de ondervoede dieren de eerste dagen een kwart van de hoeveelheid te geven dat ze onder normale omstandigheden zouden moeten krijgen, en dan verdeelt over zoveel mogelijk kleinere porties per dag.

Bijvoeren grote grazers Oostvaardersplassen

Toen de Britten 15 april 1945 het concentratiekamp Bergen-Belsen bevrijden troffen zijn daar ongeveer 60.000 zwaar ondervoede gevangenen aan. Goedbedoeld zorgden de Britten zo snel mogelijk voor voedsel om alle overlevenden te voeden. Maar zij hadden toen nog niet de kennis die wij nu hebben, binnen enkele weken na de bevrijding stierven zo’n 14.000 mensen, de meesten als gevolg van dat hun lichaam de grote hoeveelheden voedsel niet konden verdragen. Wanneer de Britten toen de kennis hadden wat bij nu hebben, dan waren na de bevrijding waarschijnlijk veel minder dan 14.000 mensen gestorven.

 

Staatsbosbeheer had vorig jaar in de winter dus wel degelijk een punt dat overdadig bijvoeren schadelijk kan zijn voor de grote grazers. Maar het is wel heel gênant om dit te horen uit de mond van Staatsbosbeheer (en aanhang) die zelf verantwoordelijk waren voor het verhongeren van duizenden grote grazers.

Om hun zogenaamde ‘natuurlijke processen’ beleid nog extra kracht bij te zetten, verzonnen zij nog onzinnige argumenten erbij om niet te hoeven bij te voeren.

Zo beweerden zij dat het bijvoeren de zwakste dieren niet zouden bereiken. Het zou inderdaad kunnen zijn dat niet alle (zwakke) dieren bereikt worden, maar wanneer een gedeelte van de dieren wel het voer eten, dan eten zij niet het andere voer uit de Oostvaarderplassen op (indien dat nog aanwezig was) en blijft daardoor wat meer voedsel over voor de zwaksten. Door te voeren komen in ieder geval minder dieren om van de honger, dat is gewoon een feit.

Zo beweert SBB ook dat bijvoeren niet goed zou zijn omdat de grote grazers dan actiever zouden worden en dan meer behoefte aan voedsel zouden krijgen. Inderdaad zullen ze actiever kunnen worden, omdat ze door voedsel meer energie krijgen, maar om te beweren dat dit schadelijk zou zijn, is echt onzin. Vergelijk het met een zaklantaarn waarin je nieuwe batterijen hebt gedaan, die zou ook feller gaan schijnen omdat het meer energie heeft, maar het is niet schadelijk voor de zaklantaarn.

 

Staatsbosbeheer beweert zelfs op haar website dat bijvoeren voor vervroegde bronst kan zorgen. Dat mogen zij dan wel eens uitleggen hoe bijvoeren in februari negatieve gevolgen kan hebben voor de bronst dat ruim 7 maanden later is. Geen enkel jaar is de beschikbaarheid van de hoeveelheid voedsel elke winter hetzelfde, toch speelt de bronsttijd bij edelherten zich elk jaar in dezelfde periode af.

 

Op hun website schrijft SBB dat strenge winters horen bij de natuurlijke omstandigheden waarmee dieren in onze streken te maken hebben. Ook daar hebben zij een punt. Daarbij geven ze o.a. als voorbeeld dat dieren wegtrekken naar zuidelijke gebieden. Nu trekken edelherten, konikpaarden en heckrunderen ’s winters niet naar het zuiden, maar bij voedselgebrek zouden zij onder natuurlijke omstandigheden wel op zoek gaan naar voedselrijke gebieden, maar de grote grazers in de Oostvaardersplassen kunnen dus niet migreren naar andere gebieden, omdat zij in dit gebied opgesloten zitten. Uitbreiding van de Oostvaardersplassen is trouwens geen blijvende oplossing, want op een gegeven moment raakt ook het nieuwe gebied overbevolkt wanneer er niet aan populatiebeheer wordt gedaan en wordt alsnog kaalgevreten.

 

Overvloedig bijvoeren na een lange periode van voedseltekort kan dus alsnog schadelijk, en kan zelfs dodelijk zijn, voor dieren die een lange hongerperiode hebben overleefd. Daarom moet men niet pas bij gaan voeren na een lange hongerperiode, maar al bij gaan voeren als er voedseltekorten dreigen.

Om te beoordelen wanneer het tijd is om bij te voeren, moet men niet uitgaan van de adviezen van Staatsbosbeheer, want Staatsbosbeheer is nog steeds van mening dat men uit moet gaan van zogenaamde ‘natuurlijke processen’, terwijl in dit door mensen gecreëerd gebied niet echt veel natuurlijks is, tenminste het ecosysteem in dit afgesloten gebied is verre van compleet. Bovendien blijkt keer op keer dat de informatie die (de ‘deskundigen’) van Staatbosbeheer geven, verre van betrouwbaar zijn.

 

De periode dat er bijgevoerd moet worden lijkt nu te zijn aangebroken. Op dit moment is er al weinig voedsel beschikbaar en al behoorlijk wat grote grazers verkeren al in een niet al te beste conditie (dit wordt uiteraard door SBB ontkent). De weersomstandigheden geven ook alle redenen om in actie te komen.

De dieren hoeven echt niet moddervet de winter uit te komen, maar creperen van de honger zoals in vorige winters moet voorkomen worden.

 

Aanverwante artikelen:

 

N.B. Het voorbeeld van Bergen-Belsen is niet bedoeld om de beheerders van de Oostvaardersplassen te vergelijken met het NAZI-regiem! Het is uitsluitend bedoeld om de gevolgen aan te geven van overdadig bijvoeren na uithongering.

 

U kunt ons ook volgen op Facebook of op Twitter

 

© Copyright Oostvaardersplassen.org. Overname van (gedeeltelijke) teksten en afbeeldingen is niet toegestaan! Het delen van links op sociale media of websites wordt erg op prijs gesteld.

Anticonceptie in de Oostvaardersplassen met een PZP-vaccin
Heeft de beleidslijn van de provincie Flevoland over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen werkelijk als doel het dierenwelzijn te verbeteren? Wanneer men het beleid over het bijvoeren van konikpaarden, heckrunderen en edelherten kritisch doorleest, dan lijken andere motieven dan het dierenwelzijn de boventoon te voeren.
Frans Vera vertelt vol trots dat hij illegaal konikpaarden en heckrunderen heeft uitgezet in de Oostvaardersplassen. Het 'hands-off' beleid zorgde ervoor dat de grootste doodsoorzaak bij de grote grazers de hongerdood werd, Dit is een fragment uit de Canadese documentaire “Manufacturing the Wild” uit 2015.
Speciaal voor Frans Vera, Han Olff, Partij voor de Dieren, Dierbaar Flevoland en anderen die geloven in het fabeltje dat er sprake is van oernatuur en natuurlijke processen in de Oostvaardersplassen.
Het afschieten van de 1830 edelherten in de Oostvaardersplassen verloopt chaotisch. De edelherten worden door de boswachters van SBB alle kanten opgejaagd. Ook de konikpaarden zijn gestrest.
In de Statenvergadering van Flevoland zijn diervriendelijke moties over de Oostvaardersplassen weggestemd, zelfs door de PvdD. Men kiest voor het afschieten van de edelherten. Hierdoor is er een massaslachting in gang gezet.
De Oostvaardersplassen (OVP) zijn van oorsprong een vogelgebied. Vanwege de vele vogels, waaronder vele zeldzame vogels, is dit natuurgebied aangewezen als Natura 2000-gebied. De OVP is niet aangewezen als natura 2000-gebied vanwege de grote grazers!  De grote hoeveelheden konikpaarden, heckrunderen en edelherten hebben er voor gezorgd dat veel struiken en plantensoorten zijn verdwenen, dit heeft een negatieve invloed op de vogelstand
In de Oostvaardersplassen waren omstanders getuige hoe een boswachter van Staatsbosbeheer de onderkaak van een edelhert aan flarden schoot. Vervolgens reed de schutter zonder naar het creperende hert om te kijken weg. Het dier heeft hierdoor onnodig lang moeten lijden. Geen enkele aanwezige boswachter bekommerde zich over het pijnlijdende hert.
In de Oostvaardersplassen worden de populaties konikpaarden, edelherten en heckrunderen niet op een natuurlijke manier gereguleerd door predatoren zoals wolven, waardoor er een overpopulatie is ontstaan. Er zijn mensen (ja zelfs ecologen) die denken dat het uitzetten van wolven in de Oostvaardersplassen de oplossing kan zijn.
De bedenkers van Oostvaardersplassen en SBB vergelijken de OVP vaak met de Serengiti. Maar zijn de Oostvaardersplassen daar wel mee te vergelijken?
De bedenkers en de beheerder SBB brengen het zo alsof de Oostvaardersplassen één groot paradijs is. Ze beweren dat dit oernatuur is. Maar de werkelijkheid is het een incompleet ecosysteem met veel dierenleed.
De bronstperiode vergt veel van de mannelijke edelherten in de Oostvaardersplassen. Tijdens de bronst eten de mannetjes nauwelijks iets. Na de bronst kan het lichaamsgewicht wel tot 30% zijn afgenomen. Er zal dan ook veel voedsel aanwezig moeten om voldoende vetreserves op te bouwen voor de winter. Na de bronst wil provincie Flevoland 2/3 van de edelherten af gaan schieten, wat gepaard gaat met veel stress.
Persbericht dat de gedeputeerde staten van de provincie heeft gepubliceerd over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen

WEBWINKEL

Natuur in Mensenhand - Martin Drenthen
Natuur in Mensenhand - Martin Drenthen
Bestel hier
Heibel in de Polder -  Roelke Posthumus
Heibel in de Polder - Roelke Posthumus
Bestel hier
Onder dieren - Ton Lemaire
Onder dieren - Ton Lemaire
Bestel hier
Speld in hooiberg, Oostvaardersplassen