jachtmisstanden oostvaardersplassen

Oostvaardersplassen.org

DE NIEUWE WILDERNIS?


Ontdek hier de harde werkelijkheid over dit unieke natuurreservaat in Flevoland.

 

Entdecken Sie hier die harte Realität dieses einzigartigen Naturschutzgebietes in Flevoland

Dier algemeen
Oostvaardersplassen

Edelherten lijden omdat ten koste wat het kost de afschotaantallen gehaald moeten worden 

 

10-3-2019:

Verontruste dierenliefhebbers hebben veel door henzelf gemaakte videobeelden van het afschot van edelherten in de Oostvaardersplassen op internet geplaatst. Wat opvalt is dat de aangeschoten edelherten nog een stukje wegrennen en dan spartelend van de pijn op de grond blijven liggen. Zelden (of eigenlijk nooit) gebeurt het dat afschot voor dieren pijnloos is en ze op slag dood zijn. Op beelden is te zien dat er nu ook in kuddes wordt geschoten en dat er ook tussen het riet wordt geschoten. Over deze zaken gaat dit artikel.


Pijn lijden
Wanneer een dier (of mens) ergens in het lichaam iets voelt, gaat er eerst een signaal van de plek waar het gebeurt naar je hersenen. Je hersenen geven een betekenis aan het signaal dat binnenkomt en beslissen of het dier daadwerkelijk pijn voelt of niet. Het hele signaal tot aan de hersenen is dus nog geen pijn. In feite wordt de pijn pas gevoeld als de hersenen het signaal uitleggen. Pijn wordt dus gevoeld in het brein!
Om een dier pijnloos te doden zouden de hersenen uitgeschakeld moeten worden door bijvoorbeeld door de hersenen te schieten, maar dit doet men zo goed als nooit. De reden dat men dit niet doet is dat edelherten erg beweeglijk zijn met hun kop en daardoor de kans dat men het dier goed en dodelijk raakt uiterst klein is. Daarom schiet men meestal onder het schouderblad, het zogeheten bladschot. Een bladschot is vrijwel altijd dodelijk, maar helaas is het dier niet direct dood en het is ook niet pijnloos.

Bladschot edelherten Oostvaardersplassen
Heibel in de polder - bestel hier

Een dier voelt pas geen pijn meer wanneer de hersenen niet meer werken, wanneer de hersenen geen zuurstof meer krijgen zullen zij afsterven. Bij een bladschot is de grootste kans dat de longen worden geraakt en een kleinere kans dat het hart wordt getroffen. In beide gevallen wordt de zuurstoftoevoer naar de hersenen beëindigd. Wanneer het hart wordt getroffen stopt het zuurstoftransport vrijwel direct en krijgen de hersenen geen zuurstof meer. Wanneer de longen worden getroffen kan het iets langer duren dat de toevoer van zuurstof naar de hersenen stopt, want dan zit er nog zuurstof in het bloed dat nog door het hart rondgepompt kan worden. Het dier is dan nog niet gelijk dood, voelt nog pijn en lijdt na het schot dus nog een tijdje.
Wanneer een schutter van Staatsbosbeheer een edelhert niet goed treft, meer ergens anders dan het hart en de longen, dan duurt het lijden nog langer.


In geen enkele video op internet is te zien dat schutters na het schot controleren of het dier nog lijdt.
Terwijl in de Nederlandse wet letterlijk staat: “Een ieder die een in het wild levend dier doodt of vangt voorkomt dat het dier onnodig lijdt”.
Schutters van Staatsbosbeheer voorkomen dus niet dat de door hen aangeschoten dieren onnodig lang lijden, zij gaan niet direct naar de aangeschoten dieren toe om te controleren of ze werkelijk al dood zijn en helpen deze dieren dus niet uit hun onnodig lang lijden wanneer zij nog leven. Daarmee overtreden de schutters zo’n beetje bij elk schot de Nederlandse wet.

Ten koste wat het kost moeten de afschotaantallen gehaald worden
N.a.v. het rapport van Geel heeft provincie Flevoland besloten dat er 1830 edelherten moeten worden afgeschoten. Dit afschot is begonnen op 10 december 2018 en dit afschotseizoen gaat door tot eind maart 2019.
In de eerste maand (tot 8 januari) zijn er slechts 134 edelherten in de Oostvaardersplassen afgeschoten, waarvan 97 dieren in de maand december, dit was veel te weinig om het uiteindelijke streefdoel van 1830 te kunnen halen. Daarom werd het aantal schutters in de Oostvaardersplassen verdubbeld. In januari werden er vervolgens 825 edelherten geschoten en in februari 432. In totaal zijn er tot en met februari 1354 dieren geschoten.
Hoe kan het dat er in februari verhoudingsgewijs 6 keer zoveel edelherten zijn geschoten dan in de periode daarvoor, terwijl het aantal schutters slechts vertweevoudigd is? Dat er in februari minder dieren geschoten zijn komt vooral omdat er toen ook minder dieren waren, waardoor het moeilijker is geworden om dieren in goede positie te treffen.
Volgens Staatsbosbeheer komt dit doordat door de lagere temperaturen de dieren beter te benaderen zijn voor afschot. Maar dit argument is nogal twijfelachtig te noemen.
Als men in hetzelfde tempo als in december met het afschot door zou zijn gegaan, dan zou er op 1 april in de verste verte nog niet eens 1/3 van de doelstelling worden gehaald. Waarschijnlijk is Staatsbosbeheer door de provincie Flevoland onder druk gezet om het afschot ten koste wat het kost te verhogen. Deze doelstelling zal niet gehaald kunnen worden door alleen het aantal schutters in de Oostvaardersplassen te verdubbelen. Men heeft daarom dus besloten de manier van afschot te veranderen.


Bij aanvang van het afschot beweerde men nog dat men alleen op solitaire edelherten zo gaan schieten, omdat wanneer men op dieren in de kudde zou gaan schieten het gevaar bestaat dat men andere dieren zal verwonden of verstoren. In de videobeelden die na 8 januari zijn genomen ziet men dat men nu wel in kuddes schiet en zelfs vanaf het dak van een tractor die tussen het riet staat schiet, iets dat volgens de regels niet zou mogen omdat men zo ook de kwetsbare vogels in het natura 2000 (vogel)gebied verstoort. Nu gaat men alle grenzen te buiten en neemt men alle risico’s om ten koste wat het kost de doelstelling te halen. Dat dit ten koste van het dierenwelzijn gaat interesseert de beleidsmakers blijkbaar totaal niets, want het doel heiligt alle middelen.

 

Gerelateerde artikelen:

 

U kunt ons ook volgen op Facebook of op Twitter

 

© Copyright Oostvaardersplassen.org. Overname van (gedeeltelijke) teksten en afbeeldingen is niet toegestaan! Het delen van links op sociale media of websites wordt erg op prijs gesteld.

Anticonceptie in de Oostvaardersplassen met een PZP-vaccin
Heeft de beleidslijn van de provincie Flevoland over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen werkelijk als doel het dierenwelzijn te verbeteren? Wanneer men het beleid over het bijvoeren van konikpaarden, heckrunderen en edelherten kritisch doorleest, dan lijken andere motieven dan het dierenwelzijn de boventoon te voeren.
Frans Vera vertelt vol trots dat hij illegaal konikpaarden en heckrunderen heeft uitgezet in de Oostvaardersplassen. Het 'hands-off' beleid zorgde ervoor dat de grootste doodsoorzaak bij de grote grazers de hongerdood werd, Dit is een fragment uit de Canadese documentaire “Manufacturing the Wild” uit 2015.
Speciaal voor Frans Vera, Han Olff, Partij voor de Dieren, Dierbaar Flevoland en anderen die geloven in het fabeltje dat er sprake is van oernatuur en natuurlijke processen in de Oostvaardersplassen.
Het afschieten van de 1830 edelherten in de Oostvaardersplassen verloopt chaotisch. De edelherten worden door de boswachters van SBB alle kanten opgejaagd. Ook de konikpaarden zijn gestrest.
In de Statenvergadering van Flevoland zijn diervriendelijke moties over de Oostvaardersplassen weggestemd, zelfs door de PvdD. Men kiest voor het afschieten van de edelherten. Hierdoor is er een massaslachting in gang gezet.
De Oostvaardersplassen (OVP) zijn van oorsprong een vogelgebied. Vanwege de vele vogels, waaronder vele zeldzame vogels, is dit natuurgebied aangewezen als Natura 2000-gebied. De OVP is niet aangewezen als natura 2000-gebied vanwege de grote grazers!  De grote hoeveelheden konikpaarden, heckrunderen en edelherten hebben er voor gezorgd dat veel struiken en plantensoorten zijn verdwenen, dit heeft een negatieve invloed op de vogelstand
In de Oostvaardersplassen waren omstanders getuige hoe een boswachter van Staatsbosbeheer de onderkaak van een edelhert aan flarden schoot. Vervolgens reed de schutter zonder naar het creperende hert om te kijken weg. Het dier heeft hierdoor onnodig lang moeten lijden. Geen enkele aanwezige boswachter bekommerde zich over het pijnlijdende hert.
In de Oostvaardersplassen worden de populaties konikpaarden, edelherten en heckrunderen niet op een natuurlijke manier gereguleerd door predatoren zoals wolven, waardoor er een overpopulatie is ontstaan. Er zijn mensen (ja zelfs ecologen) die denken dat het uitzetten van wolven in de Oostvaardersplassen de oplossing kan zijn.
De bedenkers van Oostvaardersplassen en SBB vergelijken de OVP vaak met de Serengiti. Maar zijn de Oostvaardersplassen daar wel mee te vergelijken?
De bedenkers en de beheerder SBB brengen het zo alsof de Oostvaardersplassen één groot paradijs is. Ze beweren dat dit oernatuur is. Maar de werkelijkheid is het een incompleet ecosysteem met veel dierenleed.
De bronstperiode vergt veel van de mannelijke edelherten in de Oostvaardersplassen. Tijdens de bronst eten de mannetjes nauwelijks iets. Na de bronst kan het lichaamsgewicht wel tot 30% zijn afgenomen. Er zal dan ook veel voedsel aanwezig moeten om voldoende vetreserves op te bouwen voor de winter. Na de bronst wil provincie Flevoland 2/3 van de edelherten af gaan schieten, wat gepaard gaat met veel stress.
Persbericht dat de gedeputeerde staten van de provincie heeft gepubliceerd over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen

WEBWINKEL

Natuur in Mensenhand - Martin Drenthen
Natuur in Mensenhand - Martin Drenthen
Bestel hier
Heibel in de Polder -  Roelke Posthumus
Heibel in de Polder - Roelke Posthumus
Bestel hier
Onder dieren - Ton Lemaire
Onder dieren - Ton Lemaire
Bestel hier
Speld in hooiberg, Oostvaardersplassen