Misleiding
OVP Oostvaardersplassen

Oostvaardersplassen.org

DE NIEUWE WILDERNIS?

Een uniek natuurreservaat in Flevoland. 

Waar door wanbeheer de natuurwaarde hard is achteruit gegaan en dieren ernstig lijden.

Volg  en like Oostvaardersplassen.org op sociale media:

ATTENTIE !!!
Helaas is het niet gelukt om genoeg geld bij elkaar te krijgen om de hosting voor het komende jaar te betalen. Ik kom nog een flink bedrag te kort. Zelf heb ik dat geld op het moment niet. Wanneer ik dit geld op korte termijn niet bij elkaar krijg, zal deze website binnenkort offline gaan en zouden maandelijks ruim 2,7 duizend bezoekers de artikelen niet meer kunnen lezen.

Giften voor deze website zijn van harte welkom: NL20 SNSB 0933 2784 11, ten name van

M Reuvekamp. Bij voorbaat dank!

Kudde edelherten Oostvaardersplassen


Hoe Staatsbosbeheer het grote publiek in de maling neemt.


Inleiding

In augustus 2018 ben ik in de Serengeti van Flevoland geweest. Wanneer ik de Oostvaardersplassen de Serengeti noem, dan is dat spottend bedoeld. Want de Oostvaardersplassen zijn in de verste verte niet te vergelijken met de Serengeti in Afrika, ze hebben zelfs nauwelijks of geen overeenkomsten met dit Afrikaanse Nationaal Park. Toch wordt door beheerders de Oostvaardersplassen de Serengeti van Europa genoemd.


In de Oostvaardersplassen heb ik een tocht gemaakt met de Flevokar van Staatsbosbeheer. Voor wie het niet kent: het een grote bolderkar die getrokken wordt door een trekker, dit is dezelfde trekker waarmee ook de kadavers opgeruimd worden, de grijparmen waarmee de kadavers in bakken getild worden zaten er nog aan. Er zaten iets meer dan 20 deelnemers in de kar, de voorlaatste bank achterin had ik helemaal voor mij alleen, zodat ik aan weerskanten goed zicht had.

De tocht begon bij het bezoekerscentrum bij Lelystad, ging over een met grind verharde weg die parallel liep met de spoorbaan, aan het eind zijn we nog een klein stukje richting het midden gereden en daarna zijn we dezelfde weg weer terug gegaan. Al met al zijn we niet verder gekomen dan de randzone van de Oostvaardersplassen, we hebben nauwelijks meer gebied gezien dan dat je vanuit de trein zou kunnen zien.


Met deze tocht hoopte ik dichtbij de heckrunderen te komen om te kijken hoe hun conditie was. Een week eerder was ons dat niet gelukt. Dit keer ben ik wel iets dichterbij geweest, maar de afstand was naar mijn schatting nog altijd ruim een halve kilometer. In het begin van de tocht hebben we wel van redelijk dichtbij een solitaire edelherthinde gezien, even later enkele kuddes edelherten op afstand (zie foto’s).

Op hele grote afstand, richting grote vlakte of op de grote vlakte, stond een hele grote kudde konikpaarden (misschien wel een stuk of 100). Alleen met een verrekijker kon je zien dat het paarden waren. De afstand was te groot om daar foto’s van te maken, dat heb ik dan ook niet gedaan, verder hebben we tijdens de tocht geen konikpaarden gezien. De tocht duurde ongeveer anderhalf uur. Voorafgaand aan de tocht werd in een klein zaaltje verteld over het ontstaan van de Oostvaardersplassen.

Onze gids was een vrijwilliger van Staatsbosbeheer. Over het verhaal van het ontstaan van de Oostvaardersplassen was weinig op aan te merken, maar wel over enkele merkwaardige zaken die hij ons tijdens de tocht vertelde. Daar gaat de rest van dit artikel over.


Een hek er omheen betekent zorgplicht

Deze stelling weerlegde onze gids. Hij vertelde dat de rechter had uitgesproken dat dieren die op een oppervlakte van meer 50 km2 leven, geen gehouden dieren zijn. De Oostvaardersplassen hadden volgens hem een oppervlakte van 60 km2 (veel meer dan nodig was, vertelde hij nog nadrukkelijk) en de grote grazers zouden daarom geen gehouden dieren zijn. Een rechter is natuurlijk zelf geen ecoloog, de meeste ecologen zullen deze uitspraak betreuren, want er spelen veel meer factoren een rol dan alleen de oppervlakte van een gebied (daarover later meer). De uitspraak van de rechter is tot stand gekomen van informatie die anderen hem hebben aangereikt. Bovendien is naar mijn mening de rechter hierin misleid. Het totale oppervlakte van de Oostvaardersplassen mag dan wel ongeveer 57 km2 zijn en dus groter dan 50 km2 zijn, maar een groot gedeelte van de Oostvaardersplassen bestaat uit water en er zijn gebieden die om andere redenen niet toegankelijk zijn voor de grote grazers, waarmee het leefgebied van de grote grazers op slechts ongeveer 20 km2 komt, Dat is veel minder dan de helft dat de rechter als maatstaaf nam. Wanneer men dus naar het werkelijke leefgebied van de grote grazers kijkt, dan zouden de grote grazers volgens deze uitspraak onder gehouden dieren vallen en er een zorgplicht moeten gelden.


Om het standpunt van Staatsbosbeheer te verdedigen dat de dieren in de Oostvaardersplassen wilde dieren zijn kwam onze gids met nog andere merkwaardige argumenten.

Hij zei bijvoorbeeld dat er in Nederland overal hekken staan, als voorbeeld noemde hij hekken langs snelwegen die een barrière vormden voor wilde dieren, daarmee praatte hij het hek rond de Oostvaarderplassen goed. Het werd nog merkwaardiger toen hij een vergelijking ging maken met de Serengeti.

Hij zei letterlijk: ‘Om de Serengeti staat ook een hek’. Hij bedoelde dat niet letterlijk maar legde uit dat daar barrières zijn waardoor de dieren ook niet weg kunnen. Als natuurlijk barrière noemde hij de oceanen. Blijkbaar heeft deze man nooit goed op de kaart gekeken waar de Serengeti ligt, want als de dieren van de Serengeti bij de dichtstbijzijnde oceaan willen komen, moeten zij minstens 500 km in oostelijke richting lopen (dat is bijna de afstand van Lelystad naar Berlijn). Deze gids praatte dus uit zijn nek.

Dat er andere barrières zijn ga ik niet ontkennen.

Ver buiten het reservaat, in westelijke richting is het Victoriameer een barrière, maar dan praten we over een afstand van ruim 50 km buiten het reservaat. Hij benoemde ook een vulkaan waar de dieren niet over kunnen. Inderdaad ligt ten oosten van de Serengeti de Ol Doinyo Lengai vulkaan, daarnaast zijn er ook nog andere barrières zoals kloven. Maar de dieren kunnen vrijwel in alle richtingen om alle barrières heen en zitten daarom niet opgesloten in dit gebied, want er staat geen hek om dit reservaat zoals om de Oostvaardersplassen.


Bovendien is de Serengeti bijna 15.000 km2 groot en wordt ook nog eens omringt door meerdere natuurreservaten die voor alle dieren vrij toegankelijk zijn, waardoor het totale natuurgebied waar de dieren zich vrij in kunnen bewegen zo’n 500 keer groter is dan de Oostvaardersplassen. De dieren in Afrika kunnen zelfs uit deze reservaten lopen.

Dieren in de Serengeti kunnen honderden kilometers migreren naar andere gebieden wanneer er op een plek gebrek aan voedsel dreigt, de Serengeti is ook beroemd om zijn massa migratie. In de Oostvaardersplassen kunnen ze hooguit 10 km verder migreren, want dan stuiten ze op een hek.

De vergelijking van de Oostvaardersplassen met de Serengeti wordt op deze manier al met harde feiten ontkracht.


Leeuwen op 2 benen

Een ander kritisch punt op de Oostvaardersplassen is dat hier geen (grote) predatoren leven, die er voor zorgen dat er geen overpopulatie van grote grazers ontstaan.

Het antwoord van onze gids hierop was dat er wel leeuwen leven, leeuwen op 2 benen, mensen dus.

Volgens hem zou er aan vroeg reactief beheer gedaan worden. Ter verduidelijking: er is een verschil tussen vroeg reactief beheer en laat reactief beheer. Laten we beginnen met het laatste, dus laat reactief beheer: dit komt er kortgezegd op neer dat dieren uit hun lijden verlost worden als zij al op sterven liggen.

Volgens onze gids zou er aan vroeg reactief beheer gedaan worden. Hij vertelde dat wanneer men zag dat de dieren te zwak zouden zijn om de winter door te komen, de dieren voor die tijd af zouden worden geschoten. Hij suggereerde dus dat men op deze manier lijden probeerde te voorkomen. Hij merkte daarbij op dat het niet zoals op de Veluwe gaat, waar dieren lukraak worden neergeknald, maar alleen de zwakke dieren zouden worden geschoten die het anders toch niet zouden overleven. Als voorbeeld noemde hij een hertenkalf dat laat in het seizoen is geboren, te laat om nog voldoende vetreserves op te bouwen voor de winter. Omdat dit dier de winter toch niet zou overleven zou het voor de winter af worden geschoten. Op zich is er niet veel mis met dit type beheer, ook in de natuur worden zwakke dieren door predatoren gepakt en wordt zo een lange lijdensweg voorkomen.

Misschien worden er af en toe wel eens zwakke dieren afgeschoten op basis van vroeg reactief beheer, maar we weten allemaal wat er in de vele winters is gebeurd (vooral de afgelopen winter waar 60% is gestorven ligt nog vers in ons geheugen). Al deze dieren hebben door voedselgebrek lang gecrepeerd van de honger en werden pas afgemaakt toen zij al op sterven lagen, veel te laat dus. Van voldoende vroeg reactief beheer is absoluut geen sprake als jaarlijks grote hoeveelheden dieren door voedselgebrek sterven, pas  nadat zij maandenlang gecrepeerd hebben van de honger.


Bovendien zorgt het beheer zoals dat nu wordt uitgevoerd, en gebrek aan natuurlijk vijanden, dat er teveel grazers op een te kleine oppervlakte leven. De begrazingsdruk in dit gebied is zo groot dat veel dieren in dit kaalgevreten gebied niet voldoende vetreserves op kunnen bouwen voor de winter, vooral de heckrunderen kunnen dit niet door hun manier van grazen (zij hebben langer gras nodig dan herten en paarden). Dat is waarschijnlijk ook de reden dat er veel minder heckrunderen zijn in verhouding tot de andere grote grazers.

Zelfs al zou het vroeg reactief beheer (door leeuwen op 2 benen) goed worden uitgevoerd, dan is er in de verste verte nog geen sprake van een ecologisch evenwicht. In de natuur houden predatoren en hun prooien elkaar in evenwicht. Zijn er veel prooidieren, dan groeit de populatie predatoren, en andersom ook; weinig prooidieren heeft als gevolg dat er minder predatoren geboren worden. Zo zorgt de natuur ervoor dat er niet teveel dieren in een bepaald gebied komen, zoals nu wel in de Oostvaardersplassen het geval is. In de Oostvaardersplassen is er in de verste verte geen sprake van een evenwichtig ecosysteem. Het gevolg van overpopulatie van grote grazers (het aantal grote grazers per km2 is in de Oostvaarderplassen tientallen keren groter dan andere natuurparken waar wel een goed ecologisch evenwicht is) heeft niet alleen als gevolg dat de grazers van de honger omkomen, maar heeft ook een negatieve invloed op de biodiversiteit van dit gebied. Bekijk alleen al hoeveel vogelsoorten er in dit gebied zijn verdwenen. Ook de overmaat aan Jacobkruiskruid is het gevolg van een verstoort evenwicht. Deze giftige plant profiteert van plekken waar andere planten en grassen niet kunnen groeien doordat de bodem kapotgetrapt is door een te grote hoeveelheid grote grazers, en op de plek waar Jacobskuiskruid groeit, kan niets anders groeien.


Dierenleed zou worden veroorzaakt door omstanders

Onze Staatsbosbeheergids vertelde ook een verhaal dat er door omstanders een konikspaard was verdronken, deze zouden het dier het water in hebben gejaagd. Ik ken een verhaal (maar weet niet zeker dat hij daar op doelde) dat in de media werd geschreven dat een drachtige konikpaard door toedoen van omstanders het water in is gelopen en is verdronken. Uit het rapport van de Universiteit van Utrecht bleek dat deze merrie een voldragen veulen in haar droeg dat in kruinligging lag waardoor het geboorteproces stokte. Volgens het rapport  raakte hierdoor een deel van blindedarm ingeklemd en scheurde door. Dit veroorzaakte bij de drachtige merrie een hevige buikvliesontsteking en was er ook voedsel in de buikholte gekomen. De dood van deze merrie is dus niet veroorzaakt door omstanders, zoals in de media werd beweerd.

Omstanders hadden deze merrie opgemerkt en hadden voor dit hulpbehoevende dier hulp ingeroepen. Wanneer er aan goed reactief beheer zou worden gedaan dan zou deze stervende merrie uit haar lijden verlost moeten worden of op een andere maner geholpen moeten worden. Maar zo ging het niet, de door omstanders  opgeroepen hulpverleners mochten van Staatsbosbeheer hun werk niet uitvoeren. In plaats daarvan worden deze omstanders later beschuldigd van de dood van deze merrie, terwijl in het rapport van de universiteit letterlijk staat dat deze merrie uit zichzelf is overleden, als gevolg van wat ik hiervoor opnoemde.


Opvallend is dat incidentiele sterfgevallen, waarvan beweerd wordt dat omstanders daar schuldig aan zijn, door de media en Staatsbosbeheer erg breed uitgemeten worden, maar dat zij hun krankzinnige gedachtengoed, dat er voor zorgt dat veel dieren creperen en sterven van de honger, recht proberen te praten door het publiek te bespelen met eenzijdige en verzonnen, leugenachtige informatie, zoals bijvoorbeeld hiervoor beschreven.


NB: Alle foto’s bij dit artikel zijn zonder uitzondering gemaakt op woensdag 15 augustus 2018. Door de grote afstand zijn ze niet allemaal even duidelijk, maar misschien kun je hiermee wel beoordelen hoe de conditie van de dieren is. Dit zegt uiteraard niets over de toestand in de rest van de Oostvaardersplassen.

Alleen solitaire edelhert was redelijk dichtbij (een meter of 70) deze liep van ons af gezien richting spoorbaan, evenals de heckrunderen die we van een afstand zagen. De kudde edelherten liepen van ons af gezien richting het midden van de OVP. Op de foto’s kun je ook zien dat de vegetatie niet overal hetzelfde is, er zijn veel plekken waar nauwelijks iets groeit. Zelf ben ik erg benieuwd hoe het op de grote vlakte is, wanneer ik in die richting keek leek het mij alleen maar kaler te worden, maar uiteraard kan het op de grote vlakte zelf anders zijn.

Na de toer in de flevokar ben ik nog even de driehoek ingelopen, daar trof ik konikpaarden, 18 stuks in totaal.

De laatste afbeelding is een kaart van Serengeti National Park. Het reservaat heeft een oppervlakte van 14.763 km2, dat is exclusief de omliggende natuurreservaten die ook vrij toegankelijk zijn voor de dieren van de Serengeti. Deze omliggende natuurreservaten zijn gezamenlijk bijna even zo groot als de Serengeti zelf. Het totale oppervlakte van de Serengeti en de omliggende reservaten is bijna even groot als België, dat is ongeveer 3/4 van Nederland. Rechtsboven is op dezelfde schaal een kaart van Flevoland met de Oostvaardersplassen (57 km2) te zien, dit om een vergelijking van de grootte te kunnen maken.


De Oostvaardersplassen zijn in de verste verte geen (nieuwe) wildernis en er is al helemaal geen sprake van oernatuur, maar het is een voor 100% door mensen gecreëerd gebied, dat door wanbeheer Nederland te schande maakt.

Laat je mening over dit gebied niet beïnvloeden door eenzijdige en verzonnen informatie, maar baseer je mening over dit gebied aan de hand van keiharde feiten, en die liegen er niet om.


Als je dit artikel en de andere artikelen op de site waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage, kan dat door een bedrag op mijn bankrekening over te maken: NL20 SNSB 0933 2784 11 ten name van M Reuvekamp. Meer info...


© Copyright Oostvaardersplassen.org. Overname van (gedeeltelijke) teksten en afbeeldingen is niet toegestaan!

Het delen van links op sociale media of websites wordt erg op prijs gesteld.

Je kunt Oostvaardersplassen ook volgen op sociale media

ATTENTIE !!!
Helaas is het niet gelukt om genoeg geld bij elkaar te krijgen om de hosting voor het komende jaar te betalen. Ik kom nog een flink bedrag te kort. Zelf heb ik dat geld op het moment niet. Wanneer ik dit geld op korte termijn niet bij elkaar krijg, zal deze website binnenkort offline gaan en zouden maandelijks ruim 2,7 duizend bezoekers de artikelen niet meer kunnen lezen.

Steun deze website met een gift

Waardeert je de artikelen op deze website en wil je dat ik door blijf gaan? Dan vraag ik je vriendelijk om mij te steunen door een bedrag naar mij over te maken.

Dat kun je dat doen naar mijn bankrekeningnummer:
NL20 SNSB 0933 2784 11, ten name van M Reuvekamp.




GOEDE DOELEN


Doneren aan ActieVOERgroep kan op

NL70 ABNA 0467 3665 43 ten name van D. Schievink onder vermelding van donatie ovp. Meer info...



Stichting STAMINA zet zich op het juridisch vlak in voor het welzijn van de dieren in de Oostvaardersplassen. Donaties zijn erg welkom:

NL25 TRIO 0379 3888 98 ten name van STAMINA. Meer info...


De aankopen bij de webshop 'Speld in Hooiberg' komen ten goede ter bescherming en verzorgen van dieren, vooral voor het voorkomen van dierenleed. Ga hier naar de webshop.

© Copyright. All Rights Reserved.

ZONDER FINANCIËLE STEUN KAN DEZE SITE NIET BLIJVEN BESTAAN Als je de artikelen op de site waardeert en je waardering wilt laten blijken met een bijdrage, kan dat door een bedrag op mijn bankrekening over te maken: NL20 SNSB 0933 2784 11 ten name van M Reuvekamp. Bij voorbaat dank.

Meer info...
Sluiten X