Populatiebeheer

Oostvaardersplassen.org

DE NIEUWE WILDERNIS?


Ontdek hier de harde werkelijkheid over dit unieke natuurreservaat in Flevoland.

 

Entdecken Sie hier die harte Realität dieses einzigartigen Naturschutzgebietes in Flevoland

Dier algemeen
Oostvaardersplassen

Uitbreiding Oostvaardersplassen voorkomt geen hongerdood als men niet aan populatiebeheer doet.


De Stentor heeft maandag 25 februari 2019 een poll op internet geplaatst met de vraag hoe de populatie edelherten in de Oostvaardersplassen gereguleerd zouden moeten worden.
Na 2 dagen is de stand dat ruim 70% vindt dat dit moet gebeuren d.m.v. anticonceptie (de pil). Slechts 20% vindt dat dit moet gebeuren door middel van afschot, 8% vindt dat men de natuur zijn gang moet laten gaan.

Corridor Oostvaardersplassen naar Horsterwold

Opvallend is dat uit een enquête van de Raad voor Dierenaangelegenheden (RDA) ongeveer twee keer zoveel mensen voor afschot van edelherten kiezen (39%).
De Raad van Dierenaangelegenheden profileert zich als onafhankelijke adviserende commissie, maar is alles behalve onafhankelijk te noemen. De voorzitter van de RDA is Jan Staman. Deze zogenaamde onafhankelijke Jan Staman is ook penningmeester van de Stichting Natuurlijke Processen waar Frans Vera weer het opperhoofd van is. Frans Vera is de aanstichter van al het dierenleed in de Oostvaardersplassen.
Van onafhankelijkheid is dus in de verste verte geen sprake.


Het rewildingclubje, waar de Stichting Natuurlijke processen ook onder hoort, is voor een verbinding via het Horsterwold naar de Veluwe, iets dat praktisch onmogelijk is, want hoe moeten de grote grazers de randmeren oversteken? In zijn enquête heeft de zogenaamde onafhankelijk RDA ook de vraag gesteld of men beter voor een verbinding naar de Veluwe kan kiezen i.p.v. afschot om sterfte te voorkomen.
De uitslag volgens de RDA is dat 38% voorstander van een verbindingszone is en 19% tegen (de rest heeft geen mening hierover).
Vanzelfsprekend kiezen dan veel mensen voor een verbindingszone, omdat veel (onwetende) mensen denken dat dit een diervriendelijker methode is dan afschot. De meeste mensen zijn zich niet bewust van de

desastreuze gevolgen op langere termijn.
Veel mensen denken dat met het vergroten van het gebied d.m.v. verbindingszones naar andere natuurgebieden voorkomen kan worden dat grote grazers omkomen van de honger, want dit is hun wijs gemaakt door de rewilders die zo hun gebieden (en hun macht) kunnen vergroten. De propagandamachine van deze rewilders heeft veel mensen beïnvloed.


Hoe mooi deze verhalen van de rewilders ook mogen klinken, in de praktijk gaat dit nooit werken.
Volgens de commissie van Geel zou de ecologische draagkracht van de Oostvaarderplassen ongeveer 1100 grote grazers zijn. Dit aantal is volgens mij al veel teveel  voor dit gebied. Wanneer men het aantal grote grazers per vierkante kilometer zou vergelijken met ander grote nationale parken waar wel sprake is van een natuurlijk evenwicht, dan zou men in de Oostvaardersplassen op een aantal tussen de 300 tot 400 grazers uitkomen, dan zijn de foeragerende ganzen daarbij nog niet meegerekend.


Maar stel voor het gemak dat de draagkracht 1100 grote grazers zouden zijn en men zou het oppervlakte van het gebied ongeveer 2 keer zo groot maken door het te verbinden met het Horsterwold. De draagkracht zou dan 2200 grote grazers zijn.
Wanneer men niet aan enige vorm van populatiebeheer doet, dan zou het aantal dieren elk jaar met 40% toenemen.
Dus na 1 jaar zouden er al ongeveer 1540 grote grazers zijn. Telt men bij die 1540 nog eens 40% erbij, dan komt men al op 2156 dieren. Dus na 2 jaar heeft men al bijna de draagkracht bereikt. Na 3 jaar heeft men al ruim 3000 grote grazers in een gebied waar er maximaal 2200 zouden kunnen leven. Dat zou dus betekenen dat ongeveer 25% van de dieren zou verhongeren.

Hongerdood komt als enige selectiedruk bij grote grazers nergens in de wereld voor, zeker niet in de mate zoals in de Oostvaardersplassen. Dat hongerdood zoals in de Oostvaardersplassen tot de normale natuurlijke processen behoort is dan ook niets meer dan een propagandapraatje van rewilders, die zo hun barbaarse mislukte experiment goed proberen te praten.


Omdat in de Oostvaardersplassen geen grote predatoren zoals wolven leven die de populatiegrote op een natuurlijke manier kunnen reguleren, zal de mens dat moeten doen. Het omheinde gebied de Oostvaardersplassen is trouwens ook veel te klein voor een natuurlijke populatie wolven, zelfs als de oppervlakte van het gebied vervijfvoudig zou worden is het daarvoor nog te klein.
De meest diervriendelijke methode om de populatie van de grote grazers in stand te houden is niet de traditionele jacht (dit zorgt voor veel onrust en stress), maar populatiebeheer door middel van anticonceptie, waar dus een groot deel van de Nederlanders voorstander voor zijn!
Anticonceptie wordt wereldwijd al in veel natuurparken met succes toegepast, welk soort anticonceptie het meest geschikt is voor de Oostvaardersplassen wordt nu door Tom Stout onderzocht. Het PZP-vaccin zou een middel kunnen zijn dat in de Oostvaardersplassen toepasbaar is.


N.B. een populatiegroei van 40% is een gemiddelde, afhankelijk van omstandigheden (zoals het weer) kan de groei verschillen. Maar zelfs als de populatie maar half zo snel zal groeien, dan komt er een tijd dat er teveel grote grazers in het gebied komen dan het gebied aan kan, alleen duurt het dan langer.


U kunt ons ook volgen op Facebook of op Twitter

 

© Copyright Oostvaardersplassen.org. Overname van (gedeeltelijke) teksten en afbeeldingen is niet toegestaan! Het delen van links op sociale media of websites wordt erg op prijs gesteld.

Meer interessante artikelen:


Vindt u dit artikel de moeite waard? Deel het dan op sociale media.

Anticonceptie in de Oostvaardersplassen met een PZP-vaccin
Heeft de beleidslijn van de provincie Flevoland over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen werkelijk als doel het dierenwelzijn te verbeteren? Wanneer men het beleid over het bijvoeren van konikpaarden, heckrunderen en edelherten kritisch doorleest, dan lijken andere motieven dan het dierenwelzijn de boventoon te voeren.
Frans Vera vertelt vol trots dat hij illegaal konikpaarden en heckrunderen heeft uitgezet in de Oostvaardersplassen. Het 'hands-off' beleid zorgde ervoor dat de grootste doodsoorzaak bij de grote grazers de hongerdood werd, Dit is een fragment uit de Canadese documentaire “Manufacturing the Wild” uit 2015.
Speciaal voor Frans Vera, Han Olff, Partij voor de Dieren, Dierbaar Flevoland en anderen die geloven in het fabeltje dat er sprake is van oernatuur en natuurlijke processen in de Oostvaardersplassen.
Het afschieten van de 1830 edelherten in de Oostvaardersplassen verloopt chaotisch. De edelherten worden door de boswachters van SBB alle kanten opgejaagd. Ook de konikpaarden zijn gestrest.
In de Statenvergadering van Flevoland zijn diervriendelijke moties over de Oostvaardersplassen weggestemd, zelfs door de PvdD. Men kiest voor het afschieten van de edelherten. Hierdoor is er een massaslachting in gang gezet.
De Oostvaardersplassen (OVP) zijn van oorsprong een vogelgebied. Vanwege de vele vogels, waaronder vele zeldzame vogels, is dit natuurgebied aangewezen als Natura 2000-gebied. De OVP is niet aangewezen als natura 2000-gebied vanwege de grote grazers!  De grote hoeveelheden konikpaarden, heckrunderen en edelherten hebben er voor gezorgd dat veel struiken en plantensoorten zijn verdwenen, dit heeft een negatieve invloed op de vogelstand
In de Oostvaardersplassen waren omstanders getuige hoe een boswachter van Staatsbosbeheer de onderkaak van een edelhert aan flarden schoot. Vervolgens reed de schutter zonder naar het creperende hert om te kijken weg. Het dier heeft hierdoor onnodig lang moeten lijden. Geen enkele aanwezige boswachter bekommerde zich over het pijnlijdende hert.
In de Oostvaardersplassen worden de populaties konikpaarden, edelherten en heckrunderen niet op een natuurlijke manier gereguleerd door predatoren zoals wolven, waardoor er een overpopulatie is ontstaan. Er zijn mensen (ja zelfs ecologen) die denken dat het uitzetten van wolven in de Oostvaardersplassen de oplossing kan zijn.
De bedenkers van Oostvaardersplassen en SBB vergelijken de OVP vaak met de Serengiti. Maar zijn de Oostvaardersplassen daar wel mee te vergelijken?
De bedenkers en de beheerder SBB brengen het zo alsof de Oostvaardersplassen één groot paradijs is. Ze beweren dat dit oernatuur is. Maar de werkelijkheid is het een incompleet ecosysteem met veel dierenleed.
De bronstperiode vergt veel van de mannelijke edelherten in de Oostvaardersplassen. Tijdens de bronst eten de mannetjes nauwelijks iets. Na de bronst kan het lichaamsgewicht wel tot 30% zijn afgenomen. Er zal dan ook veel voedsel aanwezig moeten om voldoende vetreserves op te bouwen voor de winter. Na de bronst wil provincie Flevoland 2/3 van de edelherten af gaan schieten, wat gepaard gaat met veel stress.
Persbericht dat de gedeputeerde staten van de provincie heeft gepubliceerd over het bijvoeren van de grote grazers in de Oostvaardersplassen

WEBWINKEL

Natuur in Mensenhand - Martin Drenthen
Natuur in Mensenhand - Martin Drenthen
Bestel hier
Heibel in de Polder -  Roelke Posthumus
Heibel in de Polder - Roelke Posthumus
Bestel hier
Onder dieren - Ton Lemaire
Onder dieren - Ton Lemaire
Bestel hier
Speld in hooiberg, Oostvaardersplassen